رابطه بین میزان اندازه زاویه Q و آسیب‌های غیربرخوردی اندام تحتانی در کاراته‌کاهای مرد

نویسندگان

1 عضو هیأت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد بندرلنگه

2 دانشیار دانشگاه شهید باهنر کرمان

3 استادیار دانشگاه شهید باهنر کرمان

چکیده

هدف از تحقیق، بررسی میزان ارتباط بین زاویه Q و آسیب‌های غیربرخوردی در اندام تحتانی کاراته‌کاهای مرد است. از میان 288 کارته‌کای حرفه‌ای با کمربند سیاه و بالاتر که در شش باشگاه حرفه‌ای کاراته در کرمان مشغول به تمرین بودند، 45 نفر که در اندام تحتانی آسیب دیده بودند، در تحقیق شرکت داده شدند. اطلاعات مربوط به آسیب با استفاده از فرم ثبت اطلاعات جمع‌آوری و زاویه Q با استفاده از گونیامتر در وضعیت خوابیده به پشت اندازه‌گیری شد. از آزمون t مستقل، ضریب همبستگی اسپیرمن و آزمون خی‌دو برای تجزیه و تحلیل داده‌ها استفاده شد (05/0 >P). نتایج نشان داد که بیشترین آسیب‌ها در ناحیه زانو (2/62 درصد) و در زمان تمرین (3/82 درصد) بوده و شدت آسیب در بیشتر موارد (8/57 درصد) خفیف گزارش شده است. میزان زاویة Q در پای راست در 7/46 درصد افراد بیشتر مقدار طبیعی و در 4/24 درصد افراد کمتر و در پای چپ در 1/31 درصد افراد بیشتر از مقدار طبیعی و در 4/4 درصد افراد کمتر بود. نتایج حاصل از تجزیه و تحلیل آماری با t مستقل نشان داد که تفاوت معناداری بین میزان آسیب‌های غیربرخوردی اندام تحتانی در دو گروه با زاویه Q طبیعی و غیرطبیعی وجود دارد. همچنین آزمون خی‌دو مؤید آن است که بین اندازه زاویه Q و شدت آسیب تفاوت معنی داری وجود ندارد. تجزیه و تحلیل حاصل از ضریب همبستگی اسپیرمن نشان داد که بین میزان زاویه Q در پای راست و پای چپ ارتباط معناداری وجود ندارد. نتایج تحقیق بیانگر این مطلب است که احتمالاً غیرطبیعی بودن زاویه Q تأثیر معنی داری بر میزان آسیب‌های غیربرخوردی اندام تحتانی در کاراته‌کاهای مرد دارد.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

The Relationship between Q – Angle and Non-Contact Injuries of Lower Extremity in Male Karate Players

نویسندگان [English]

  • hosein dadgar 1
  • mansour Sahebzamani 2
  • tahmoures Noorai 3
  • esmaiel Sharifian 3
چکیده [English]

The aim of this study was to survey the relationship between Q-angle and non-contact injuries of lower extremity in male karate players. Out of 288 male karate players (Kumite) with black belt or higher in 6 professional karate clubs in Kerman, 45 karate players who had lower extremity injuries participated in this research. Injury data were collected via data collecting forms and Q angle was measured with a goniometer in supine position. To analyze data, t – student test, Spearman correlation coefficient and Chi – square test were used (P<0.05). The results showed that injuries were most commonly located in knee (62.2%), occured in training (82.3%) and the severity of injuries in most cases was reported as minor (57.8%). Likewise, the results showed that the Q angle in the right leg in 46.7% of subjects was higher and in 24.4% was lower while in the left leg in 31.1% of subjects was higher and in 24.4% was lower. Data analysis with t – test showed a significant difference in non-contact injuries of lower extremity between the two groups with normal and abnormal Q angle, and Spearman correlation coefficient demonstrated no significant relationship in Q angle between right and left legs. Moreover, Chi – square test showed that despite high percent of abnormality of Q angle, there was no significant difference between Q angle and severity of injury (P<0.05). Results of this study showed that abnormal quadriceps angle (Q angle) may affect non-contact injuries of the lower extremity in male karate players.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Karate player
  • Non – contact injury
  • Q angle