بررسی شاخص قوس کف پا و ارتباط آن با پیچ‌خوردگی غیربرخوردی مچ پا در ورزشکاران

نویسندگان

1 کارشناس رشد دانشگاه شهید باهنر کرمان

2 دانشیار دانشگاه شهید باهنر کرمان

3 استادیار دانشگاه شهید باهنر کرمان

چکیده

هدف از انجام این تحقیق، بررسی شاخص قوس کف پا و ارتباط آن با پیچ‌خوردگی غیربرخوردی مچ پا در ورزشکاران است. به این منظور 120 ورزشکار مرد با بیش از یک سال سابقه در سطح قهرمانی از رشته‌های کشتی و کاراته با میانگین سن 63/2 ± 68/20 سال، قد 61/6 ±96/173 سانتی‌متر و وزن 30/10 ± 80/70 کیلوگرم بررسی شدند. اطلاعات مقدار و شدت آسیب از طریق پرسشنامه جمع‌آوری و از شاخص CSI برای ارزیابی قوس کف پا استفاده شد. داده‌های تحقیق با استفاده از روش آماری توصیفی و آزمون‌های آماری من – ویتنی و اسپیرمن در سطح (05/0 ? P) تجزیه و تحلیل شد. نتایج نشان داد، میزان پیچ-خوردگی در کشتی‌گیران 66/36 درصد و در کاراته‌کاها 66/46 درصد بود و نیز پای چپ (برتر) در کاراته‌کاها با 71/60 درصد و پای راست (برتر) در کشتی‌گیران با 27/77 درصد بیشترین شیوع پیچ‌خوردگی را به خود اختصاص دادند. در بررسی میزان شدت پیچ‌خوردگی، شدت پیچ‌خوردگی غیربرخوردی مچ پا در رشت? کشتی بیشتر از رشت? کاراته بود و بیشترین میزان آسیب در کاراته‌کاها، آسیب خفیف با 14/57 درصد و در کشتی‌گیران آسیب متوسط با 81/31 درصد بود. نتایج تحقیق حاضر نشان داد بین قوس طولی داخلی پا در ورزشکاران آسیب‌دیده و سالم اختلاف معنی‌داری وجود دارد. این اختلاف در کاراته‌کاها مشاهده شد. ورزشکاران سالم قوس طولی داخلی پای راست کاهش‌یافته‌ای در مقایسه با ورزشکاران آسیب‌دیده داشتند. نتایج تأکید می‌کند که ویژگی‌های قوس کف پا در رشته‌های کشتی و کاراته نمی‌تواند به‌تنهایی عامل خطرزای داخلی برای پیچ-خوردگی غیربرخوردی مچ پا در این ورزشکاران باشد.

کلیدواژه‌ها