اثر خستگی آبداکتور و آداکتورهای ران و مچ پا بر تعادل پویای بازیکنان فوتبال

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری دانشگاه تهران

2 دانشیار دانشگاه خوارزمی تهران

چکیده

هدف این تحقیق بررسی تأثیر خستگی آبداکتور و آداکتورهای ران و مچ پا بر تعادل پویای بازیکنان فوتبالبود. 20 دانشجوی مرد رشتۀ تربیت‌بدنی (سن 73/0±24/20 سال، قد 28/4±27/170 سانتی‌متر، وزن 24/7±38/67 کیلو‌گرم، شاخص تودۀ بدن 02/2±22/23 کیلوگرم بر متر مربع) که هفته‌ای سه بار در تمرینات تیم فوتبال دانشگاه شرکت داشتند، بدون سابقۀ آسیب در اندام تحتانی، داوطلبانه در این تحقیق شرکت کردند. برای برآورد تعادل پویای بازیکنان، پس از گرم کردن مختصر، از آزمون تعادل ستاره (SEBT) در هشت جهت استفاده شد. به‌منظور ایجاد خستگی در عضلات آبداکتور و آداکتورهای ران و مچ پای بازیکنان، از دینامومتر ایزوکینتیک بایودکس استفاده شد. آزمون در دو جلسه برگزار شد که در هر یک از جلسات، برنامۀ خستگی به‌صورت تصادفی در یکی از گروه‌های عضلانی آبداکتور/ آداکتور مفصل ران و اورتور/ اینورتور مچ پا، به‌صورت انقباضات مکرر تا رسیدن به 50 درصد حداکثر گشتاور اولیه، با فاصلۀ 72 ساعت و تا حد ممکن در شرایط مساوی اعمال شد. پس از اجرای برنامۀ خستگی پس‌آزمون SEBT به‌عمل آمد. برای تجزیه‌و‌تحلیل داده‌ها از روش‌های آمار توصیفی، آزمون t همبسته و تحلیل واریانس (طرح اندازه‌گیری مکرر) در سطح معناداری 05/0P< استفاده شد. خستگی ایزوکینتیکی عضلات آبداکتور و آداکتورهای ران و مچ پا سبب کاهش معنا‌دار فاصلۀ دستیابی در آزمون SEBT شد. ضمن اینکه اِعمال برنامۀ خستگی در عضلات آبداکتور/ آداکتور مفصل ران سبب کاهش بیشتر فاصلۀ دستیابی بازیکنان نسبت به عضلات اورتور/ اینورتور مچ پا شد. با توجه به یافته‌های تحقیق خستگی عضلات آبداکتور/ آداکتور ران نسبت به اورتور/اینورتورهای مچ پا در تعادل پویای بازیکنان فوتبال بیشتر اثر‌گذار است.

کلیدواژه‌ها