بررسی میزان شیوع و علل آسیب های ورزشی دانشجویان رشتة تربیت بدنی

نویسندگان

1 کارشناس ارشد آسیب شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی

2 استادیار دانشگاه شهید باهنر کرمان

چکیده

هدف از این پژوهش، بررسی میزان شیوع و علل آسیب های ورزشی دانشجویان رشتة تربیت بدنی دانشگاه شهید باهنر کرمان بود. جامعة آماری شامل دانشجویان ورودی سال های 83 و 84 رشتة تربیت بدنی دانشگاه شهید باهنر کرمان (138 نفر) بود که حداقل دو سوم دروس عملی را گذرانده بودند. به دلیل محدود بودن افراد در دسترس، تمام افراد جامعه وارد مطالعه شدند و میانگین سن، وزن و قد نمونه ها به ترتیب 2/1 + 4/23 سال، 7/12 +6/63 کیلوگرم و 9/7 + 169 سانتی متر بود. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامة محقق ساز بود که روایی محتوای آن با استفاده از نظر پنج نفر از استادان تأیید و پایایی درونی آن با استفاده از روش آلفای کرونباخ بررسی شد و 9/0 به دست آمد. نتایج به دست آمده نشان داد که آسیب های عضلانی – تاندونی، بیشترین فراوانی را داشتند و در این میان کشیدگی و کوفتگی عضلانی شایع ترین آسیب ها بودند. هندبال پرآسیب ترین رشتة ورزشی و آسیب شایع آن کوفتگی عضلانی بود. بین فراوانی آسیب در نیمسال تحصیلی بهاره و پاییزه و همچنین بین دانشجویان دختر و پسر اختلاف معنی داری وجود نداشت، ولی بین فراوانی آسیب در طول ترم، در ساعات مختلف آموزشی و در بخش های مختلف یک جلسه تمرین، اختلاف معنی داری مشاهده شد. همچنین نتایج نشان داد که بین سن و تودة شاخص تودة بدنی با انواع آسیب ارتباط معنی داری وجود ندارد. با توجه به یافته های ذکر شده و مخاطرات احتمالی آسیب های ورزشی برای دانشجویان رشتة تربیت بدنی، توجه بیشتر در امر برنامه ریزی دروس عملی دانشجویان بر اساس محدود کردن عوامل خطرزا ضروری به نظر می رسد.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Prevalence and Causes of Injuries in Physical Education Students

نویسندگان [English]

  • maryam pakravan 1
  • mansour sahebal zamani 2
  • kourosh ghahreman tabrizi 2
چکیده [English]

The purpose of this study was to investigate prevalence and causes of sport injuries in physical education students of Shahid Bahonar University of Kerman. The subjects were 138 students of physical education in Shahid Bahonar University of Kerman (1386-1387) who passed two third of their practical lessons. As the size of subjects was low, census method was used (mean + SD: age = 22.4+1.2 yrs, weight = 63.6+12.7 kg, height = 169+7.9 cm). The data were collected by a researcher-made questionnaire. Its content validity was approved by an expert panel (five experts), and internal consistency analysis showed Cronbach's alpha as 0.9. Muscular and tendon injuries were the most prevalent types of injuries. Strain and contusion were the most common types of muscular and tendon injuries. Handball was the most prevalent type of sport field. The rate of injuries was higher in second semester. There was no significant difference in the frequency of injuries between spring and autumn semesters as well as between male injured students and female ones. There was a significant difference in the frequency of injuries during the semester, in various times of education and various phases of a training session. There was no significant relationship between age and BMI with frequency of sport injuries. According to these results and consequent risks of sport injuries which threaten the students of physical education, more attention to practical syllabus seems necessary.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Contusion
  • Muscular and Tendon Injuries.
  • Physical Education Students
  • Prevalence of Sport Injuries
  • strain