بررسی تعادل ایستا و پویا در عقب‌ماندگان ذهنی با و بدون سندروم داون

نویسندگان

1 گیلان. کارشناس ارشد تربیت بدنی

2 گیلان.کارشناس ارشد تربیت بدنی

چکیده

سندروم داون، متداول‌ترین بیماری ژنتیکی با عقب‌ماندگی ذهنی خفیف تا متوسط و همچنین شیوع 1 در 800 تا 1000 تولد زنده است. هدف از تحقیق حاضر، بررسی تعادل ایستا و پویا در دو گروه عقب‌ماند? ذهنی با و بدون سندروم داون و ارتباط تعادل با IQ و سن است. نمون? آماری پژوهش شامل 30 دانش‌آموز دختر عقب‌ماند? ذهنی با سندروم داون (میانگین سن 77/1 ± 96/13، قد 19/8 ± 40/135، وزن 21/9 ± 86/42 و 73/3 ± 12/59) و 30 دانش‌آموز دختر عقب‌ماند? ذهنی بدون سندروم داون (میانگین سن 96/1 ± 30/14، قد 07/8 ± 30/136، وزن 67/8 ± 46/41 و 02/5 ± 73/61) است که به‌صورت تصادفی هدفدار به‌عنوان آزمودنی انتخاب شدند. اطلاعات فردی، قد، وزن و سوابق پزشکی با استفاده از پروند? پزشکی دانش‌آموزان مبتلا به سندروم داون جمع‌آوری شد. برای ارزیابی تعادل ایستا از تست اصلاح‌شد? لک لک و برای ارزیابی تعادل پویا از تست راه رفتن پاشنه به پنجه استفاده شد. نتایج نشان داد که اختلاف معنی‌داری بین تعادل ایستا و پویا در دو گروه عقب‌ماند? ذهنی با و بدون سندروم داون وجود دارد (05/0 ? P). همچنین بین تعادل ایستا و پویا با IQ و سن در مبتلایان به سندروم داون رابط? معنی‌داری وجود داشت (05/0 ? P). مبتلایان به سندروم داون در مقایسه با افراد طبیعی و افراد عقب‌ماند? ذهنی بدون سندروم داون سطح پایین‌تری از رشد کینتیکی دارند که به‌نظر می‌رسد موجب ضعف تعادل در آنها می‌شود. باتوجه به ضعف تعادل در مبتلایان به سندروم داون و هنچنین اهمیت تعادل در انجام فعالیت‌های روزانه و اجرای مهارت‌های ورزشی، طراحی و اجرای برنامه‌های با هدف بهبود تعادل در آنان ضروری به‌نظر می‌رسد.

کلیدواژه‌ها