بررسی راستای استاتیک اندام تحتانی در زنان ورزشکار با سابقة آسیب لیگامان صلیبی قدامی (ACL)

نویسندگان

1 استادیار دانشگاه گیلان

2 کارشناس ارشد دانشگاه گیلان

چکیده

آسیب لیگامان صلیبی قدامی (ACL) با نرخ شیوع 250000 مورد سالانه فقط در آمریکا، یکی از شایع ترین آسیب های ورزشی جهان است. زنان 2 تا 8 برابر مردان به این آسیب دچار می شوند. به نظر می رسد عوامل خطرساز عمومی و اختصاصی زیادی در بروز آسیب ACL زنان وجود دارد. هدف از پزوهش حاضر، بررسی ناراستایی اندام تحتانی به عنوان عامل خطرآفرین درونی در زنان ورزشکار با سابقة آسیب ACL است. به این منظور 20 زن ورزشکار با سابقة آسیب ACL (میانگین سن 75/5 ?90/24 سال، قد 58/6? 05/167 سانتیمتر، وزن 58/5? 88/60 کیلوگرم و سابقة ورزشی 41/4? 70/7 سال) و 20 زن ورزشکار سالم (میانگین سن 59/5? 85/24 سال، قد 39/6 ?15/166 سانتیمتر، وزن 08/6 ?20/60 کیلوگرم و سابقة ورزشی 69/3 ?7 سال) که از نظر سن، رشتة ورزشی و عضو درگیر با گروه آسیب دیده همتا سازی شده بودند، در این پژوهش شرکت کردند. افت ناوی، چرخش درشت نی و زاویة Q پای چپ و راست آزمودنی ها اندازه گیری شد. نتایج نشان داد 90 درصد آسیب ها با ساز و کار غیربرخوردی رخ داده بودند. همچنین پارگی ACL در 85 درصد آزمودنی ها با آسیب مینیسک داخلی همراه بود. تحلیل داده ها نشان داد بین پرونیشن و چرخش داخلی درشت نی دو گروه تفاوت معنی داری وجود دارد (05/0 P? )، اما این اختلاف در مورد زاویة Q معنی دار نبود. همچنین بین پای سالم و آسیب دیدة گروه آسیب دیده از نظر متغیرهای مورد بررسی تفاوت معنی داری مشاهده نشد (05/0P?). ازاین رو شناسایی عوامل خطرساز بیومکانیکی و به طور اختصاصی غربالگری (Screening) ورزشکارانی با افزایش پرونیشن (Hyperpronation) و چرخش داخلی درشت نی (Internal Tibial Torsion) که ممکن است آنان را مستعد آسیب های ACL سازد، ضروری است و ارائة برنامه های پیشگیرانه برای آنان از سوی مربیان لازم به نظر می رسد.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

The Study of Static Lower Extremity Alignment in Female Athletes with ACL Injury

نویسندگان [English]

  • hasan daneshmandi 1
  • farzane saki 2
چکیده [English]

The aim of the present study was to investigate three important mal-alignments (pronation, tibial torsion and Q angle) as risk factors in ACL tear in professional female athletes. Twenty ACL – injured females (age 24.90 ? 5.75 years, height 167.05 ? 6.58 cm, mass 60.88 ? 5.58 and athletic experiences 7.70 ? 4.41 years) and 20 uninjured females (age 24.80 ? 5.59 years, height 166.15 ? 6.39 cm, mass 60.20 ? 6.08 and athletic experience 7.00 ? 3.69 years who were the injured females' counterparts based on their age, sport field and injured limb) participated in this study. Navicular drop, tibial torsion and Q angle were measured in both limbs. Mechanism of injury was non-contact in about 90% of cases. In 17 cases (58%), a medial meniscus injury was reported. The findings showed a significant difference in pronation and tibial torsion between groups (P<0.05). These was no significant difference in Q angle between groups (P<0.05). Also there was no significant difference in lower extremity alignment between injured and uninjured limbs of ACL-injured group. Therefore, it is suggested that the biomechanical risk factors are identified and athletes with hyper-pronation and internal tibial torsion are screened as they may be predisposed to ACL injury. It is also necessary for coaches to apply corrective and prevention programs.

کلیدواژه‌ها [English]

  • ACL injury
  • Female Athletes
  • Internal Tibial Torsion.
  • Mal-Alignment
  • pronation